Не да, ами да. А сега да минем към магическите числа, които се
харесват толкова на твоите автори. Едно, това си ти, който не си две, едно
е това твое нещо, едно е това мое нещо тук и едно са носът и сърцето, сам
виждаш колко важни неща са по едно. А две са очите, ушите, ноздрите, моите
гърди и твоите топки, краката и ръцете. Три е по-магическо число от
другите, защото тялото ни не го познава. Нямаме нищо, което да е тройно. И
затова три е извънредно тайнствено число, което приписваме на Бога, където
и да живеем. Но като си помислиш, аз имам само едно нещо и ти имаш само
едно нещо, мълчи и недей да остроумничиш, и ако съединим тези две неща, ще
се появи едно ново нещо и ще станем три. Тогава нужен ли е професор от
университета, за да открие, че всички народи имат троични структури, троици
и т.н.? Религиите не са се създавали с компютър. Правили са ги прости
хорица, които са се чукали както подобава, и всички троични структури не са
никаква тайна, а разказ за това, което правиш ти и което те са правели. Но
две ръце и два крака правят четири и ето ти още едно чудесно число, особено
като си помислиш, че животните имат четири крака и на четири крака лазят
малките деца, както е било известно на Сфинкса. За пет няма защо да
говорим. Толкова са пръстите на ръката. А с двете ръце ще получиш друго
едно свещено число, което е десет, и щеш не щеш дори Божиите заповеди
трябва да бъдат десет, защото, ако бяха дванадесет например, когато отчето
казва: едно, две, три и разперва пръстите си, като стигне до последните
две, трябва да поиска на заем пръсти от клисаря. Сега вземи тялото и
преброй всички неща, които стърчат от трупа: крака, ръце, глава, пенис,
стават всичко шест. Но при жената са седем, затова ми се струва, че твоите
автори шестицата я зачитат само като двойно на три, защото важи само при
мъжете, които пък нямат никакво седем, и когато командват те, предпочитат
да виждат в него свещено число, като забравят, че и моите гърди стърчат,
ама какво да ги правиш. Осем, господи, няма осмица по нас… Но, чакай, ако
ръката и кракът не се броят по за едно, а по за две, заради лактите и
колената, ще получим осем големи дълги кокала, които се клатушкат
насам-натам встрани от тялото, а като ги събереш с трупа, стават девет, а
след това и с главата – десет. И така, като се въртиш около тялото, ще
получиш всички числа, които искаш. Помисли си само за дупките.
[Умберто Еко, „Махалото на Фуко“, превод: Бояна Петрова]